زنی با چشمهای درشت
خواب را
از چشمهایم برده است
و تا سپیده در انگاره ی من
با من
من بی خواب
من ویلان ، سرگردان
شعر بازی می کند با لبانم
صبح من از شویش می ترسم
یا خجل دارم

                                  پ.ع.(هیرش)